tag:blogger.com,1999:blog-20790916871892938792012-02-16T08:42:24.401+02:00Οταν δε μιλαω, κοιταω. Κι οταν αυτο που κοιταω μου αρεσει, θελω να το εχω για παντα μαζι μου...anarxakihttp://www.blogger.com/profile/15841096971832100858noreply@blogger.comBlogger31100tag:blogger.com,1999:blog-2079091687189293879.post-2107917390080889282008-01-09T05:07:00.000+02:002008-01-09T05:18:14.101+02:00<div align="center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KgEw4cecRQo/R4Q7lByYqOI/AAAAAAAAACw/TnPUIlTuUCg/s1600-h/old+pic.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_KgEw4cecRQo/R4Q7lByYqOI/AAAAAAAAACw/TnPUIlTuUCg/s320/old+pic.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153309380939655394" /></a><br /><br /><br /><div align="left"><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;"><span><span><span><span><span><span><span><span>Μ' αρέσουν οι φωτογραφίες, περισσότερο μ' αρέσουν οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες κι ακόμα περισσότερο οι ασπρόμαυρες των γονιών μου. Τότε που ήταν ακόμα μικροί, στην ηλικία που είμαι εγώ τώρα ή ο αδελφός μου.<br />Ψάχνωντας μια μέρα στα συρτάρια της γιαγιάς μου για τέτοιες φωτογραφίες, βρήκα μία που δεν ξέρω καν ποιους δείχνει. Ούτε η ίδια η γιαγιά μου δεν ξέρει...<br />Την πήρα και την φύλαξα στο δικό μου αρχείο. Δεν ξέρω γιατί, αλλά με τραβάει. Κάθε φορά που την κοιτάω προσπαθώ να φανταστώ ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, τι σχέση έχω εγώ μαζί τους, είναι συγγενείς ή οικογενειακοί φίλοι; Και προπαντώς, γιατί τέτ</span></span><span>οιο ύφος;</span></span></span></span></span><span><br /></span></span><span><br /></span></span><span><span><br /></span></span><span><br /></span></span><span><br /></span><span><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2079091687189293879-210791739008088928?l=anarxakifoto.blogspot.com' alt='' /></div>anarxakihttp://www.blogger.com/profile/15841096971832100858noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2079091687189293879.post-62847563698298094802007-08-23T13:28:00.001+03:002007-08-24T11:53:16.059+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:130%;" >Οι πρώτες πραγματικές μου διακοπές με τον κύριο που συνηθίζω να αποκαλώ "ο άντρας μου" παρόλο που δεν βάλαμε ακόμα τη... θηλιά.</span><br /><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img293.imageshack.us/img293/7794/p8150041bb3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img293.imageshack.us/img293/7794/p8150041bb3.jpg" alt="" border="0" /></a>15 Αυγούστου, η γιορτή της Παναγίας. Η πόλη γιορτάζει για τους κατοίκους της, τους επισκέπτες και τους τουρίστες. Τα βεγγαλικά ορμούν σκούζοντας προς τον ουρανό και σκάνε, τον γεμίζουν με χρώματα, σχέδια και εικόνες σαν κι αυτή. Εκατοντάδες προσωρινά άστρα για τα μάτια μας μόνο. Τα χέρια σηκώνονται ψηλά κρατώντας φωτογραφικές μηχανές, κάμερες και κινητά. Μια σπονδή στο μικρό αυτό θαύμα.</span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img297.imageshack.us/img297/5504/p8170059kv7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img297.imageshack.us/img297/5504/p8170059kv7.jpg" alt="" border="0" /></a>Δε γινόταν να μην επισκεφτώ το κάστρο του Αλή Πασά. Δε γινόταν να μην εξερευνήσω κάθε του γωνιά, να αφουγκραστώ τους ήχους του, απομεινάρια των κατοίκων που σιώπησαν εδώ και 200 χρόνια...<br /><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img172.imageshack.us/img172/1959/p8180095rm9.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img172.imageshack.us/img172/1959/p8180095rm9.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">Η θεά από το κάστρο της Πάργας ήταν μαγευτική. Η θάλασσα απλωνόταν στα πόδια σου απέραντη και μ' ένα χρώμα τόσο έντονο που φάνταζε ψεύτικο κι εσύ να νιώθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις τον κόσμο, να δαμάσεις τη Φύση, να διώξεις καθετί κακό. Γιατί σε έναν κόσμο που υπάρχει τόση ομορφιά το κακό δε χωράει.</span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img293.imageshack.us/img293/5940/p8180133sf1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img293.imageshack.us/img293/5940/p8180133sf1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">Και κάτω από το κάστρο, το καφέ "Κάστρο". Με τα τραπεζάκια του παρατεταγμένα σαν πολύχρωμα στρατιωτάκια. Έτοιμα να υποδεχτούν και να υπηρετήσουν τις παρέες φίλων που έχουν τόσα να πουν.</span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img172.imageshack.us/img172/5176/p8180162axs4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img172.imageshack.us/img172/5176/p8180162axs4.jpg" alt="" border="0" /></a>Για το τέλος σας φύλαξα το καλύτερο. Τέχνη στο δρόμο. Αγάλματα από σύρμα αφημένα στα σοκάκια, χωρίς λεζάντες, χωρίς εξηγήσεις. Μόνος έπρεπε να βρεις την ιστορία που είχαν να πουν και να τη διηγηθείς στον εαυτό σου. Κι αν δε σ' άρεσε την άλλαζες, έβρισκες άλλη, πιο γλυκιά, πιο όμορφη.</span><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2079091687189293879-6284756369829809480?l=anarxakifoto.blogspot.com' alt='' /></div>anarxakihttp://www.blogger.com/profile/15841096971832100858noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2079091687189293879.post-56149149223370323592007-08-23T13:15:00.000+03:002007-08-24T07:49:31.614+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KgEw4cecRQo/Rs5jTolBiCI/AAAAAAAAACY/26ldwRAaDG8/s1600-h/camera.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KgEw4cecRQo/Rs5jTolBiCI/AAAAAAAAACY/26ldwRAaDG8/s320/camera.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102124616818722850" border="0" /></a><br />Κάποιοι μου είπαν ότι βγάζω ωραίες φωτογραφίες. Κι εγώ χάρηκα και καμάρωσα σαν γύφτικο σκεπάρνι. Γιατί κάποτε ήθελα να γίνω φωτογράφος, όπως ήθελα να γίνω κι άλλα πράγματα, αλλά ο φωτογράφος έμεινε σαν απωθημένο. Και τα απωθημένα πρέπει να τα βγάζεις από μέσα σου γιατί αλλιώς θα σε φάνε ζωντανό κι εγώ είμαι νέα ακόμα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2079091687189293879-5614914922337032359?l=anarxakifoto.blogspot.com' alt='' /></div>anarxakihttp://www.blogger.com/profile/15841096971832100858noreply@blogger.com0